- Archiwum

Redaktor naczelny:
ISSN:
Częstotliwość wydań:
Wydawca:Wydawnictwo Lekarskie PZWL

Zespół ponownego odżywienia jako powikłanie intensywnego leczenia żywieniowego u dzieci i młodzieży

Maciej Matczuk1, Marlena Jakubczyk2, Kinga Świątek2, Inga Adamska2
1
Katedra i Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii
2
Katedra i Klinika Pediatrii, Alergologii i Gastroenterologii, Collegium Medicum im. Ludwika Rydygiera w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu

STRESZCZENIE

Zespół ponownego odżywienia (ang. refeeding syndrome) jest najgroźniejszym wczesnym powikłaniem leczenia żywieniowego, zarówno dojelitowego, jak i pozajelitowego. Wynika on z niewystarczających mechanizmów adaptacyjnych w odpowiedzi na zwiększoną podaż pokarmu. Występuje u dzieci niedożywionych, których masa ciała wynosi 45–75% masy należnej, rozwija się najczęściej po 6 miesiącach niedożywienia. Zespół ten obejmuje metaboliczne i fizjologiczne skutki niedoborów oraz ich uzupełniania. Spowodowany jest zaburzeniami gospodarki fosforanowej, potasowej, magnezowej, metabolizmu glukozy i niedoborem witamin oraz przesunięciami płynów między przestrzenią zewnątrz- i wewnątrzkomórkową. O zespole ponownego odżywienia w przebiegu leczenia żywieniowego możemy mówić, kiedy stężenie fosforu nieorganicznego obniża się do 0,16–0,65 mmol/l. Dochodzi do tego najczęściej po 48 godzinach od wdrożenia terapii. Ciężką hipofosfatemię rozpoznaje się przy wartości fosforanów w surowicy < 0,32 mmol/l. Przy tak niskim stężeniu fosforu występują objawy ze strony układu krążenia i ośrodkowego układu nerwowego. Omawiając zespół ponownego odżywienia, chcieliśmy zwrócić uwagę na trudności w prowadzeniu pacjentów skrajnie niedożywionych. Znajomość zaburzeń, które mogą pojawić się w trakcie prowadzenia leczenia żywieniowego, oraz zasad postępowania może ograniczyć powikłania ze strony układu sercowo-naczyniowego i neurologicznego.

Słowa kluczowe: zespół ponownego odżywienia, dzieci, niedożywienie

SUMMARY

Refeeding syndrome is the most dangerous early complication of nutritional treatment both in enteral and parenteral manner. It is a result of insufficient adaptive mechanisms as an answer for higher food intake. This syndrome is presented among malnourished children with 45–75% of proper standard body mass and usually develop after 6 months of malnutrition. Syndrome covers metabolic and physiologic results of malnutrition and their suplementation. Refeeding syndrome is caused by movement of fluids between extracellular and intracellular matrix and insufficient balance of phosphates, magnesium, glucose and vitamins. Reffeeding syndrome during nutritional treatment is defined when non-organic phoshpates level decreases below 0,16–0,65 mmol/l. Decrease usually occurs after 48 hours of treatment, severe state is recognized when the level of phospate is below 0,32 mmol/l. In such situation symptoms from central nervous system and circulatory system occur. We would like to pay attention on difficulties of treatment of extremely malnourished patients. Knowledge about posible complications of nutritional treatment may lead to decrease of occurance of symptoms from circulatory and central nervous system.

Key words: refeeding syndrome, children, malnutrition

 


e-Booki | Informacje prasowe | Oferty pracy | Pomoc | Mapa serwisu | Polityka prywatności | Dla autorów | English version | Jak zamawiać